Είστε εδώ

Μάρτιος 2014

Εἰς θάνατον οἱ Πολυθεϊστὲς διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἐνοχλήσεως μέχρι θανάτου!

Ὅπως τὰ φυτὰ ξεπετάγονται ἀπὸ κάθε χαραμάδα τοῦ τσιμέντου, ἔτσι θὰ ὑπάρχουμε καὶ ἐμεῖς ὅσο καὶ νὰ προσπαθεῖτε νὰ μᾶς ξεριζώσετε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία μας μετὰ τὴν ἐπικράτησι τοῦ Χριστιανισμοῦ.

Σφάξατε τοὺς ἱερεῖς τῶν Ἐλευσινίων καὶ τῶν Καβειρίων καὶ νομίζετε ὅτι τελειώσατε; Ποτέ!

Ὅποιος ἔχει καιρὸ γιὰ χάσιμο καὶ νοῦ γιὰ σκότωμα ἐδῶ.

Η Αλγεβρα των αρχαίων Ελλήνων

Σύμφωνα με τον κ. Χριστιανίδη, τη λέξη αριθμός οι αλγεβριστές εκείνη την εποχή τη χρησιμοποιούσαν με δύο έννοιες: απλά για να δηλώσουν το σύμβολο που αντιπροσώπευε την αντίστοιχη αριθμητική αξία, δηλαδή ο αριθμός ε (το 5 της εποχής εκείνης), αλλά υπήρχε και μια δεύτερη έννοια πιο τεχνική, π.χ. με το όνομα «1 Αριθμός» εννοούσαν αυτό που εμείς σήμερα λέμε «άγνωστος Χ».  Επίσης ήταν γνωστοί και άλλοι τέτοιοι αλγεβρικοί αριθμοί, όπως «δύναμις», «κύβος», «δυναμοδύναμις»... Ολοι αυτοί οι αριθμοί συγκροτούν μια γλώσσα, την τεχνική γλώσσα της άλγεβρας της εποχής εκείνης, στην οποία μετέφραζαν το κάθε πρόβλημα. Προϊόν αυτής της μετάφρασης ήταν η εξίσωση. Ετσι μια έκφραση όπως «2 αριθμοί και 3 μονάδες είναι ίσα με 10 μονάδες» είναι μια εξίσωση, σαν τη δική μας 2Χ + 3 = 10. Αυτούς τους αριθμούς χαρακτηρίζει ο Θέων «Διοφαντείους αριθμούς». Στην ουσία ήταν τα αλγεβρικά εργαλεία της εποχής.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.


Αρχαιοελληνικός ναός της Κάτω Ιταλίας στο έλεος των κυμάτων

Θύμα της καταιγίδας και των μανιασμένων κυμάτων του προηγούμενου Σαββατοκύριακου πέφτει ο αρχαίος ελληνικός ναός στο Μοναστηράκι της Κάτω Ιταλίας, εκεί όπου βρέθηκε το μεγαλύτερο ψηφιδωτό δάπεδο των ελληνιστικών χρόνων στη Μεγάλη Ελλάδα. Η μανία των κυμάτων απειλεί να εξαφανίσει χιλιάδες χρόνια Ιστορίας, καθώς ο δωρικός ναός της αρχαίας Καυλωνίας κινδυνεύει να καταρρεύσει και οι νεροποντές διέβρωσαν τον αμμόλοφο που λειτουργούσε ως προστατευτικό φράγμα για τον παραθαλάσσιο αρχαιολογικό χώρο.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.