Είστε εδώ

Σεπτέμβριος 2014

Ὅταν οἱ Ῥωμῃοὶ νομοθετοῦν...

Μέσα σε «ευλαβική σιωπή» και μετά τον θόρυβο που έγινε με τη συζήτηση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου στη Βουλή, φτάνει πλέον στην Ολομέλεια το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ο χρόνος του «διαλόγου» εντυπωσιακά μεγάλος (πάνω από 40 χρόνια), γεγονός που αποδεικνύει και πάλι τις στερεότυπες αγκυλώσεις μιας θρησκοληπτικής παράδοσης απέναντι στη σύγχρονη απαίτηση για πλήρεις θρησκευτικές ελευθερίες.
Το νομοσχέδιο, σύμφωνα και με τους συντάκτες του, δεν αγγίζει με κανένα τρόπο τις σχέσεις Εκκλησίας και κράτους (αυτό το ζήτημα παραπέμπεται προφανώς σε επόμενο αιώνα), αλλά έρχεται να ρυθμίσει το αδιανόητο ελληνικό φαινόμενο να μην μπορούν να λειτουργούν νόμιμα στην επικράτεια θρησκείες και δόγματα πλην των αναγνωρισμένων που προστατεύονται ήδη από τον Νόμο και το Σύνταγμα.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Μόναχο: Στο σφυρί νομίσματα από την Αμφίπολι ( ; )

Αίσθηση προκαλεί η είδηση που αποκάλυψε την Κυριακή η RealNews, ότι γερμανικός οίκος δημοπρασιών βγάζει στο "σφυρί" περίπου 21 νομίσματα που προέρχονται από την περιοχή της Αμφίπολης. Ωστόσο άξιο απορίας είναι το πώς έχουν βρεθεί τα νομίσματα αυτά στα χέρια των Γερμανών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα νομίσματα κοστολογούνται από 500 ευρώ έως και 2500 ευρώ, ενώ υπάρχουν ορισμένα και πολύ ακριβότερα.

enikos.gr

Οι Έλληνες Εθνικοί και οι σπονδές στο Τρόπαιον του Μαραθώνα για τον εορτασμό της ισημερίας...

Οι «Έλληνες Εθνικοί» , ή αλλιώς «Δωδεκαθεϊστές», όπως κάποιοι τους αποκαλούν, πιστεύουν στην αυταξία του Ανθρώπου και υιοθετούν τις «αρχαιοελληνικές αρετές» σε μια προσπάθεια να Τον αναδείξουν. Έχουν μετατρέψει τη θρησκεία τους σε τρόπο ζωής. Αν και δεν μπορούν να υπολογίσουν το χρόνο με το παλιό ημερολόγιο, κάθε μήνα, φορούν χιτώνες , πραγματοποιούν σπονδές και καταθέτουν προσφορές σε αγάλματα αρχαίων θεοτήτων, είτε στον «Εκατηβόλο», είτε στην φύση, αφού δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τους αρχαίους ναούς.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Υπάρχει τέταρτο θύρωμα στον τάφο της Αμφίπολης

«Μία γεωλογική έρευνα που έγινε στον τρίτο χώρο, με μια μορφή γεωτρήσεων, με χειροκίνητο τρυπάνι, μας έδειξε ότι υπάρχει ένα τέταρτο θύρωμα. Ότι οδηγεί κάπου, οδηγεί. Διαφορετικά, δεν έχει νόημα να έχεις θύρωμα» ανέφερε, σημειώνοντας ότι το μοναδικό, μέχρι στιγμής, γνωστό στοιχείο είναι ότι πρόκειται για άνοιγμα 96 εκατοστών.

Το νέο αξονομετρικόσχέδιο του αρχιτέκτονα της ανασκαφής Μ. Λεφαντζή φαίνεται πως το θυραίο άνοιγμα είναι μέσα στην επίχωση
Αναφερόμενη στις εργασίες που εκτελούνται, η κ. Μενδώνη δήλωσε ότι είναι σε εξέλιξη η ανασκαφή και αποχωμάτωση στον πρώτο και δεύτερο θάλαμο του τάφου, ούτως ώστε να προετοιμαστεί η είσοδος του συνεργείου και των επιστημόνων στον τρίτο θάλαμο.

Για το θέμα της χρονολόγησης του μνημείου, η κ. Μενδώνη επισήμανε ότι όσο είναι σε εξέλιξη η ανασκαφή «ο πρώτος λόγος είναι των ανασκαφέων, οι οποίοι θεωρούν ότι το μνημείο χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ.».
«Το ίδιο το μνημείο είναι από μόνο του ένα εξαιρετικά σημαντικό μνημείο. Παρουσιάζει εντελώς πρωτότυπα χαρακτηριστικά, έχει μία ιδιάζουσα σύνθεση, επομένως από μόνο του είναι πολύ σημαντικό. Θα τολμούσα να πω ότι τα χαρακτηριστικά του είναι σχεδόν μοναδικά» συμπλήρωσε, τονίζοντας ότι το συγκεκριμένο μνημείο «θα απασχολήσει πολύ κόσμο και για πολλά χρόνια».

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Υπάρχει τέταρτο θύρωμα στον τάφο της Αμφίπολης

«Μία γεωλογική έρευνα που έγινε στον τρίτο χώρο, με μια μορφή γεωτρήσεων, με χειροκίνητο τρυπάνι, μας έδειξε ότι υπάρχει ένα τέταρτο θύρωμα. Ότι οδηγεί κάπου, οδηγεί. Διαφορετικά, δεν έχει νόημα να έχεις θύρωμα» ανέφερε, σημειώνοντας ότι το μοναδικό, μέχρι στιγμής, γνωστό στοιχείο είναι ότι πρόκειται για άνοιγμα 96 εκατοστών.

Το νέο αξονομετρικόσχέδιο του αρχιτέκτονα της ανασκαφής Μ. Λεφαντζή φαίνεται πως το θυραίο άνοιγμα είναι μέσα στην επίχωση
Αναφερόμενη στις εργασίες που εκτελούνται, η κ. Μενδώνη δήλωσε ότι είναι σε εξέλιξη η ανασκαφή και αποχωμάτωση στον πρώτο και δεύτερο θάλαμο του τάφου, ούτως ώστε να προετοιμαστεί η είσοδος του συνεργείου και των επιστημόνων στον τρίτο θάλαμο.

Για το θέμα της χρονολόγησης του μνημείου, η κ. Μενδώνη επισήμανε ότι όσο είναι σε εξέλιξη η ανασκαφή «ο πρώτος λόγος είναι των ανασκαφέων, οι οποίοι θεωρούν ότι το μνημείο χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ.».
«Το ίδιο το μνημείο είναι από μόνο του ένα εξαιρετικά σημαντικό μνημείο. Παρουσιάζει εντελώς πρωτότυπα χαρακτηριστικά, έχει μία ιδιάζουσα σύνθεση, επομένως από μόνο του είναι πολύ σημαντικό. Θα τολμούσα να πω ότι τα χαρακτηριστικά του είναι σχεδόν μοναδικά» συμπλήρωσε, τονίζοντας ότι το συγκεκριμένο μνημείο «θα απασχολήσει πολύ κόσμο και για πολλά χρόνια».

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Δεν είναι Καρυάτιδες, αλλά Κλώδωνες και ο Τάφος ανήκει στην Ολυμπιάδα

Τα γυναικεία αγάλματα που βρέθηκαν στο τάφο του τύμβου Καστά της Αμφίπολης, χρησιμοποιεί ως «οδηγούς» ο γνωστός αιγυπτιολόγος Άντριου Τσαγκ, για να καταλήξει στο συμπέρασμα πως εκεί βρίσκεται θαμμένη η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδα.

Θεωρεί τα αγάλματα ιέρειες του Διονύσου, οι οποίες ονομάζονται κλώδωνες, λόγω της συμμετοχής τους στα διονυσιακά και ορφικά όργια, ενώ στα κεφάλια τους είχαν καλάθια γεμάτα με φίδια...

«Αυτά τα γυναικεία γλυπτά μπορεί να απεικονίζουν συγκεκριμένα τις Κλώδωνες, τις ιέρειες του Διονύσου, οι οποίες συναναστρέφονταν με την Ολυμπιάδα, την μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου» λέει ο Τσαγκ στο Discovery. «Κι αυτό γιατί τα καλάθια που φέρουν στα κεφάλια τους είναι ιερά για τον Διόνυσο».

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

«Βούτηξαν» στα Αντικύθηρα για νέα ευρήματα

Ξεκίνησαν στα ανοιχτά των Αντικυθήρων οι εργασίες για την περαιτέρω διερεύνηση της θαλάσσιας περιοχής από την οποία είχε ανασυρθεί στις αρχές του 20ού αιώνα το ναυάγιο που περιείχε τον περίφημο Μηχανισμό των Αντικυθήρων. Οι έρευνες, οι οποίες διεξάγονται από έλληνες και αμερικανούς αρχαιολόγους υπό την επίβλεψη της Εφορίας Εναλίων Αρχαιοτήτων, έχουν ως στόχο να εντοπίσουν και άλλους θησαυρούς οι οποίοι διασκορπίστηκαν στη θάλασσα. Όπως δείχνουν τα ευρήματα που ανασύρθηκαν μαζί με το πλοίο εκτός από τον Μηχανισμό το φορτηγό (ολκάδα) μετέφερε ένα πλήθος ακόμη ξεχωριστά αντικείμενα. Το φορτίο του θεωρείται ότι υποδεικνύει την πρώτη εμπορεία έργων τέχνης στον δυτικό κόσμο, σημαντικό τμήμα του όμως πιστεύεται ότι έχει καταποντιστεί σε μεγαλύτερο βάθος.Στον βυθό έχει εντοπιστεί εξάλλου και δεύτερο ναυάγιο, 250 μ. μακρύτερα από το πρώτο, ενώ οι ειδικοί δεν αποκλείουν να υπάρχει και δεύτερος μηχανισμός (εικάζεται ότι το δεύτερο πλοίο συνταξίδευε με την ολκάδα ή εκτελούσε το ίδιο δρομολόγιο).

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Οι Καρυάτιδες της Αμφίπολης

Από την πρώτη στιγμή που οι αρχαιολόγοι στην Αμφίπολη έφεραν στο φως τις Καρυάτιδες, η εξαιρετική τέχνη τους είχε προκαλέσει ενθουσιασμό. Πλέον όμως, το μεγαλείο των δύο γλυπτών αποκαλύφθηκε σε όλη του τη λαμπρότητα, καθώς με την αφαίρεση τριών σειρών από τους πωρόλιθους του τοίχου σφράγισης μπροστά στο δεύτερο διαφραγματικό τοίχο στον τύμβο, αποκαλύφθηκαν ολόκληρες.

http://www.iefimerida.gr/news/171133

Ποιές κατηγορίες ἀνθρώπων δροῦν ἔτσι;

Ἡ περίεργη εἴδησις ἐδῶ.

Ἡ πλήρης ἀπάντησις τοῦ ΥΣΕΕ ἐδῶ.

Ἔψαξα στὸ διαδίκτυο, γιατί εἶχα ἄλλη κατηγορία ἀτόμων στὸ μυαλό, ἀλλὰ διάβασα ὅτι ὅταν παιδιὰ 5 μὲ 7 χρονῶν κάνουν τέτοια πράγματα, αὐτὸ σημαίνει σεξουαλικὴ κακοποίησιν. Ἄλλες κατηγορίες ἦταν ἄτομα μὲ ψυχικὲς ἢ νοητικὲς ἀσθένειες. 

Προσωπικῶς, ἐκτιμῶ ὅτι ἡ γραφὴ δὲν πρέπει νὰ ἔγινε μὲ τὸ ἴδιο "ὐλικό". Μήπως δὲν τὸ ἔγραψε καὶ τὸ ἴδιο ἄτομο;

ΟΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑΤΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ

Οι «άγιοι-δολοφόνοι» είναι συνήθως αυτοκράτορες, επίσκοποι ή πατριάρχες και γυναίκες σύζυγοι ή μητέρες αυτοκρατόρων που εξαγόρασαν την αγιοποίησή τους με «υπηρεσίες» όπως δωρεές, ανέγερση εκκλησιών, ευνοϊκούς νόμους. Ο Μέγας Κωνσταντίνος είναι ένας κατά συρροήν δολοφόνος αφού σκότωσε γαμπρό, γιο, εγγονό και τη σύζυγό του μαζί με χιλιάδες θύματα στους πολέμους του. Ο Μέγας Θεοδόσιος βαρύνεται ανάμεσα σε άλλα και με τη Σφαγή του Ιππόδρομου στη Θεσσαλονίκη το 590 μ.Χ. με επτά έως δεκαπέντε χιλιάδες θύματα, όταν μεταξύ των άλλων απαγόρευσε την ομοφυλοφιλία.

Πολλές αγίες, όπως η Ειρήνη η Αθηναία, έχουν σκοτώσει ακόμα και τα παιδιά τους, αλλά έγιναν εικονίσματα. Ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα με μια άλλη σφαγή τριάντα πέντε χιλιάδων στη Στάση του Νίκα είναι επίσης άγιοι. Ακόμα και ο Κύριλλος, ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας της Υπατίας που κομμάτιασαν και έκαψαν «χριστιανοί παρακρατικοί» στην Αλεξάνδρεια.

Αλλοι είναι άγιοι με το σπαθί τους, όπως ο Νικηφόρος Φωκάς που έσφαζε αλλά στο όνομα του Κυρίου. Φυσικά υπάρχουν και... καλοί άγιοι, όπως είναι οι χιλιάδες μάρτυρες, αλλά όπως στη Γη έτσι και στον Παράδεισο δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Η αγιοποίηση εγκληματιών πολέμου και «βασανιστών» την εποχή του χριστιανικού «Ιερού Πολέμου» δεν γίνεται δεκτή πάντα από το πλήθος που ξεχωρίζει τους καλούς και τους... κακούς αγίους. Μάλλον κανένας δεν ασχολείται με τον Αγιο Πορφύριο ή τον Αγιο Μεθόδιο και δεκάδες άλλους αγίους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που δεν θα διστάσουν πολλές φορές να ξεθάψουν τα κόκαλα των αντιπάλων τους για να τα αναθεματίσουν, να τα μαστιγώσουν και να τα κάψουν.

Η αναγνώριση των αγίων στην αρχή είχε τοπικό χαρακτήρα. Αρκούσε η αναγραφή των αγίων στα μαρτυρολόγια - αγιολόγια, μηνολόγια.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Μάρουλλος, ένας Έλληνας ποιητής της Αναγέννησης

Ανεκτίμητη είναι η συμβολή των εξόριστων Ελλήνων λογίων κατά την Αναγέννηση: η Δύση τούς οφείλει τη γνωριμία τους με τους Έλληνες κλασσικούς, η Ελλάδα την ίδια της την εθνική συνείδηση. Όμως ανάμεσα σ' αυτούς τους δασκάλους, σχολιαστές κι εκδότες των αρχαίων υπάρχει κι ένας ποιητής: ο Μιχαήλ Μάρουλλος Ταρχανιώτης.

Ο Μάρουλλος γεννήθηκε από παλιά αριστοκρατική οικογένεια στην Κωνσταντινούπολη λίγο πριν την άλωσή της. Μετά την πτώση της βυζαντινής πρωτεύουσας, εκπατρίστηκε με τους γονείς του στην Ιταλία, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Σπούδασε πλάι σε ονομαστούς δασκάλους στη Βενετία. Αργότερα συμμερίστηκε τη μοίρα πολλών Ελλήνων προσφύγων: κατατάχθηκε στα μισθοφορικά τάγματα που συντηρούσαν διάφοροι ηγεμόνες (τέτοια τύχη είχε κι ο Νίκανδρος Νούκιος). Γνώρισε έτσι τη σκληρή ζωή του περιπλανώμενου στρατιώτη (οι 'στρατιώτες' ήταν ιππείς με ελαφρύ οπλισμό). Ενδεχομένως, ως μισθοφόρος έφτασε μέχρι και τη Ρωσία του Ιβάν του τρομερού. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ιταλία και συνδέθηκε με επιφανείς λογίους της Νεάπολης και της Φλωρεντίας, όπου τον πήρε υπό την προστασία του ο Λαυρέντιος των Μεδίκων. Πνίγηκε το 1500 προσπαθώντας να διαβεί έφιππος τον πλημμυρισμένο Καικίνα.
Αν και έγραψε στη λατινική γλώσσα, ο Μάρουλος ανήκει στους πλέον διαπρύσιους κήρυκες τους ελληνισμού, όπως άλλωστε ήταν κι οι περισσότεροι εκπατρισμένοι Έλληνες λόγιοι. Η χαμένη πατρίδα είναι πανταχού παρούσα στον Μάρουλλο: άλλοτε τη θρηνεί κι άλλοτε απευθύνει δραματικές εκκλήσεις στους ισχυρούς της Ευρώπης για την απελευθέρωσή της.
...
Ο ελληνισμός όμως του Μάρουλλου δεν είναι μόνο εθνικός. Ο Μάρουλλος με τους "Ύμνους του προς την Φύση" προβάλλει, όπως είχε επιχειρήσει λίγο πιο πριν ο Πλήθων, την αρχαία θρησκευτική κοσμοαντίληψη. Δεν έχουμε εν τούτοις έναν επιδερμικό παγανισμό. Ο Μάρουλλος συνδέεται με τον αρχαίο και αναγεννησιακό νεοπλατωνισμό καθώς και με τη μυστικιστική υμνογραφική παράδοση της ύστερης αρχαιότητας, δηλαδή με τους ύμνους του Πρόκλου και των ορφικών. Κατά τον νεοπλατωνισμό, στην κορυφή της πυραμίδας του όντος βρίσκεται το Εν, η θεϊκή αρχή. Το φως της θεότητος διαπερνά και ζωοποιεί βαθμηδόν ολόκληρη τη φύση.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΦΡΙΓΙΔΟΥ (5 και 6 Σεπτεμβρίου 394 μ.α.χ.χ.)

Στις 5 και 6 Σεπτεμβρίου 394 οι στρατοί των εθνικών (με πολλούς Φράγκους, αλλά και μισθοφόρους Αλαμανούς) και των χριστιανών (με πολλούς Γεωργιανούς, Σύριους και Βησιγότθους χριστιανούς φοιδεράτους, καθώς και Αλανούς και Ούννους υποτελείς) συγκρούστηκαν στην Ακηλυϊα (τμήμα της σημερινής Σλοβενίας), στην κοιλάδα του ποταμού Φρίγιδου, στα υψώματα της οποίας ο Φλαβιανός είχε υψώσει μετά από προτροπή των μάντεων δύο μεγάλα αγάλματα, των Θεών Διός και Ηρακλέους. Παρ’ όλο όμως που οι κατά πολύ ολιγότεροι εθνικοί νικούσαν την πρώτη ημέρα (και μάλιστα είχε χάσει την ζωή του ο επικεφαλής των Γεωργιανών Bacurios Hiberios), προδόθηκαν την δεύτερη ημέρα από τους βάρβαρους μισθοφόρους, τους οποίους είχε εξαγοράσει ο Θεοδόσιος, και τελικά ηττήθηκαν και κατασφάχθηκαν.
Ο Αρβογκάστης αυτοκτόνησε για να μην πέσει στα χέρια των χριστιανών, ο δε αυτοκράτορας Ευγένιος πιάστηκε ζωντανός, βασανίστηκε, αποκεφαλίστηκε, και το καρφωμένο σε παλούκι κεφάλι του στάλθηκε σε όλες τις πόλεις της Δυτικής Αυτοκρατορίας για παραδειγματισμό όλων όσων αμφισβητούσαν την εξουσία του Θεοδοσίου. Ο 60χρονος Φλαβιανός κατόρθωσε αρχικά να διαφύγει, αλλά, παγιδευμένος από τους χριστιανούς σε ένα πέρασμα των Ιουλιανών Άλπεων, αυτοκτόνησε και αυτός για να μην πιαστεί ζωντανός (ο συγγραφέας της «Εκκλησιαστικής Ιστορίας» Τυράννιος Ρουφίνος, Tyrannius Rufinus, προτίμησε πάντως την χριστιανικότερη εκδοχή ότι ο Φλαβιανός αυτοκτόνησε επειδή δήθεν συνειδητοποίησε ότι οι Θεοί του ήσαν… ανύπαρκτοι!).

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο γιὰ τὴν σημερινὴ ἡμέρα μνήμης ἐδῶ. Τίποτα δὲν μποροῦσε νὰ σταματήσῃ τὶς σφαγὲς τῶν Ἐθνικῶν πιά.

Σελίδες