Είστε εδώ

Αρχαιολογία

Συμβούλιο για την ανακατασκευή του Κολοσσού της Ρόδου

Το ενδεχόμενο ανακατασκευής του Κολοσσού της Ρόδου, ενός εκ των επτά θαυμάτων της αρχαιότητας θα εξετασθεί κατά τη διάρκεια επιστημονικού συμβουλίου που θα λάβει χώρα στο νησί την άνοιξη του 2015, όπως δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο δήμαρχος Ρόδου Φώτης Χατζηδιάκος.

Αποκαλύφθηκε η υστερoκλασική-ελληνιστική πόλη της Αλίκυρνας

Εκτεταμένο τμήμα της υστεροκλασικής- ελληνιστικής πόλης της Αλίκυρνας ήρθε στο φως, από την ΛΣΤ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, κατά τη διάρκεια της κατασκευής του αυτοκινητόδρομου «Ιόνια Οδός» στην ΠΕ Αιτωλοακαρνανίας, κοντά στην πόλη του Μεσολογγίου.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, η πόλη ήταν γνωστή από τις αρχαίες πηγές (Στράβων, Πλίνιος), με βάση τις οποίες τοποθετείται μεταξύ των δύο μεγάλων αιτωλικών πόλεων Καλυδώνας και Πλευρώνας, στον οικισμό του Αγίου Θωμά Μεσολογγίου, στον λόφο «Χίλια Σπίτια».
Στη βορειότερη κορυφή του λόφου διατηρούνται τα ερείπια μικρού οχυρωματικού περιβόλου που περικλείει την ακρόπολη, έκτασης περίπου 20 στρεμμάτων. Ωστόσο, οικοδομικά κατάλοιπα της πόλης δεν είχαν ερευνηθεί μέχρι σήμερα.
Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση του υπουργείου, ο άξονας της Ιόνιας Οδού διέρχεται από τον πυρήνα της αρχαίας πόλης σε μήκος περίπου 400 μ. και η ανασκαφή εκτείνεται σε συνολική έκταση 20 στρεμμάτων. Η έρευνα ξεκίνησε το 2011 και βαίνει προς ολοκλήρωση, έχοντας φέρει στο φως τμήμα του εμπορικού κέντρου της και του οικιστικού ιστού της.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Αμφίπολη: Αποκαλύφθηκε η Περσεφόνη στο ψηφιδωτό

Mια γυναικεία νεανική μορφή, με κόκκινους ανεμίζοντες βοστρύχους, η οποία φορά λευκό χιτώνα που συγκρατείται με κόκκινη, επίσης,  λεπτή ταινία στο ύψος του στήθους είναι το τρίτο πρόσωπο της παράστασης του περίφημου ψηφιδωτού που αποκαλύφθηκε πρόσφατα στο υπό ανασκαφή ταφικό μνημείο στο λόφο Καστά της Αμφίπολης. Η μορφή, η οποία βρίσκεται πίσω από τον γενειοφόρο άνδρα,  αποκαλύφθηκε την Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου με την αφαίρεση και των τελευταίων στρωμάτων χωμάτων από την ανατολική πλευρά του ψηφιδωτού και φέρει κόσμημα στον καρπό του αριστερού της χεριού. Είναι προφανές ότι πρόκειται για την μυθολογική παράσταση της αρπαγής της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα, με την παρουσία του θεού Ερμή ως ψυχοπομπού, όπως είθισται σε ανάλογες αναπαραστάσεις.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Αμφίπολη: Εκπληκτικό ψηφιδωτό: Παράσταση με άρμα σε κίνηση, που σύρεται από δύο λευκά άλογα

Εντυπωσιακών ευρημάτων συνέχεια στην Αμφίπολη! Οι φωτογραφίες του ψηφιδωτού δαπέδου που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στον λόφο Καστά και δόθηκαν στη δημοσιότητα την Κυριακή 12 Οκτωβρίου στο πλαίσιο της τακτικής ενημέρωσης από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού προκαλούν, για μια ακόμη φορά, θαυμασμό. Το δάπεδο αποκαλύφθηκε- στο μεγαλύτερο μέρος του- με την σταδιακή αφαίρεση μέρους της επίχωσης από τον δεύτερο χώρο, πίσω από τις Καρυάτιδες και μέχρι την επιφάνεια του δαπέδου, σε βάθος έξι μέτρων από την θόλο. Κατασκευασμένο από μικρά βότσαλα διαφόρων χρωμάτων, φέρει παράσταση εξαίρετης τέχνης η οποία είναι σύγχρονη του ταφικού συγκροτήματος, χρονολογείται, δηλαδή, στο τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ αιώνα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, στα νότια του ψηφιδωτού δαπέδου και ανάμεσα στα βάθρα των Καρυατίδων, αποκαλύφθηκε πώρινο κατώφλι, καλυμένο με λευκό κονίαμα. Στα βόρεια του δαπέδου ήρθε στο φως το μαρμάρινο κατώφλι της θύρας, που οδηγεί στον τρίτο χώρο, διακοσμημένο με ιωνικό κυμάτιο στο κάτω μέρος του. Τέλος, κάτω ακριβώς από το θύρωμα, προς το εσωτερικό του τρίτου χώρου, εντοπίστηκαν δύο ακόμη τμήματα από μαρμάρινα θυρόφυλλα.

Εντύπωση προκαλεί το ψηφιδωτό, στο οποίο απεικονίζεται άρμα σε κίνηση, που σύρεται από δύο λευκά άλογα, το οποίο οδηγεί ο ψυχοπομπός Θεός Ερμής που φορά πέτασο, μανδύα, φτερωτά σανδάλια και κρατά κηρύκειο ενώ απεικονίζεται γενειοφόρος ώριμος άνδρας, με στεφάνι δάφνης στο κεφάλι, που αχαιολόγοι εκτιμούν ότι είναι ο Αδης και το θέμα έχει σχέση με την αρπαγή της Περσεφόνης.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Ψηφιδωτό με το ίδιο θέμα, την αρπαγή της Περσεφόνης, υπάρχει και στις Αιγές

Υπάρχει τέταρτο θύρωμα στον τάφο της Αμφίπολης

«Μία γεωλογική έρευνα που έγινε στον τρίτο χώρο, με μια μορφή γεωτρήσεων, με χειροκίνητο τρυπάνι, μας έδειξε ότι υπάρχει ένα τέταρτο θύρωμα. Ότι οδηγεί κάπου, οδηγεί. Διαφορετικά, δεν έχει νόημα να έχεις θύρωμα» ανέφερε, σημειώνοντας ότι το μοναδικό, μέχρι στιγμής, γνωστό στοιχείο είναι ότι πρόκειται για άνοιγμα 96 εκατοστών.

Το νέο αξονομετρικόσχέδιο του αρχιτέκτονα της ανασκαφής Μ. Λεφαντζή φαίνεται πως το θυραίο άνοιγμα είναι μέσα στην επίχωση
Αναφερόμενη στις εργασίες που εκτελούνται, η κ. Μενδώνη δήλωσε ότι είναι σε εξέλιξη η ανασκαφή και αποχωμάτωση στον πρώτο και δεύτερο θάλαμο του τάφου, ούτως ώστε να προετοιμαστεί η είσοδος του συνεργείου και των επιστημόνων στον τρίτο θάλαμο.

Για το θέμα της χρονολόγησης του μνημείου, η κ. Μενδώνη επισήμανε ότι όσο είναι σε εξέλιξη η ανασκαφή «ο πρώτος λόγος είναι των ανασκαφέων, οι οποίοι θεωρούν ότι το μνημείο χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ.».
«Το ίδιο το μνημείο είναι από μόνο του ένα εξαιρετικά σημαντικό μνημείο. Παρουσιάζει εντελώς πρωτότυπα χαρακτηριστικά, έχει μία ιδιάζουσα σύνθεση, επομένως από μόνο του είναι πολύ σημαντικό. Θα τολμούσα να πω ότι τα χαρακτηριστικά του είναι σχεδόν μοναδικά» συμπλήρωσε, τονίζοντας ότι το συγκεκριμένο μνημείο «θα απασχολήσει πολύ κόσμο και για πολλά χρόνια».

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Υπάρχει τέταρτο θύρωμα στον τάφο της Αμφίπολης

«Μία γεωλογική έρευνα που έγινε στον τρίτο χώρο, με μια μορφή γεωτρήσεων, με χειροκίνητο τρυπάνι, μας έδειξε ότι υπάρχει ένα τέταρτο θύρωμα. Ότι οδηγεί κάπου, οδηγεί. Διαφορετικά, δεν έχει νόημα να έχεις θύρωμα» ανέφερε, σημειώνοντας ότι το μοναδικό, μέχρι στιγμής, γνωστό στοιχείο είναι ότι πρόκειται για άνοιγμα 96 εκατοστών.

Το νέο αξονομετρικόσχέδιο του αρχιτέκτονα της ανασκαφής Μ. Λεφαντζή φαίνεται πως το θυραίο άνοιγμα είναι μέσα στην επίχωση
Αναφερόμενη στις εργασίες που εκτελούνται, η κ. Μενδώνη δήλωσε ότι είναι σε εξέλιξη η ανασκαφή και αποχωμάτωση στον πρώτο και δεύτερο θάλαμο του τάφου, ούτως ώστε να προετοιμαστεί η είσοδος του συνεργείου και των επιστημόνων στον τρίτο θάλαμο.

Για το θέμα της χρονολόγησης του μνημείου, η κ. Μενδώνη επισήμανε ότι όσο είναι σε εξέλιξη η ανασκαφή «ο πρώτος λόγος είναι των ανασκαφέων, οι οποίοι θεωρούν ότι το μνημείο χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ.».
«Το ίδιο το μνημείο είναι από μόνο του ένα εξαιρετικά σημαντικό μνημείο. Παρουσιάζει εντελώς πρωτότυπα χαρακτηριστικά, έχει μία ιδιάζουσα σύνθεση, επομένως από μόνο του είναι πολύ σημαντικό. Θα τολμούσα να πω ότι τα χαρακτηριστικά του είναι σχεδόν μοναδικά» συμπλήρωσε, τονίζοντας ότι το συγκεκριμένο μνημείο «θα απασχολήσει πολύ κόσμο και για πολλά χρόνια».

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Δεν είναι Καρυάτιδες, αλλά Κλώδωνες και ο Τάφος ανήκει στην Ολυμπιάδα

Τα γυναικεία αγάλματα που βρέθηκαν στο τάφο του τύμβου Καστά της Αμφίπολης, χρησιμοποιεί ως «οδηγούς» ο γνωστός αιγυπτιολόγος Άντριου Τσαγκ, για να καταλήξει στο συμπέρασμα πως εκεί βρίσκεται θαμμένη η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδα.

Θεωρεί τα αγάλματα ιέρειες του Διονύσου, οι οποίες ονομάζονται κλώδωνες, λόγω της συμμετοχής τους στα διονυσιακά και ορφικά όργια, ενώ στα κεφάλια τους είχαν καλάθια γεμάτα με φίδια...

«Αυτά τα γυναικεία γλυπτά μπορεί να απεικονίζουν συγκεκριμένα τις Κλώδωνες, τις ιέρειες του Διονύσου, οι οποίες συναναστρέφονταν με την Ολυμπιάδα, την μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου» λέει ο Τσαγκ στο Discovery. «Κι αυτό γιατί τα καλάθια που φέρουν στα κεφάλια τους είναι ιερά για τον Διόνυσο».

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

«Βούτηξαν» στα Αντικύθηρα για νέα ευρήματα

Ξεκίνησαν στα ανοιχτά των Αντικυθήρων οι εργασίες για την περαιτέρω διερεύνηση της θαλάσσιας περιοχής από την οποία είχε ανασυρθεί στις αρχές του 20ού αιώνα το ναυάγιο που περιείχε τον περίφημο Μηχανισμό των Αντικυθήρων. Οι έρευνες, οι οποίες διεξάγονται από έλληνες και αμερικανούς αρχαιολόγους υπό την επίβλεψη της Εφορίας Εναλίων Αρχαιοτήτων, έχουν ως στόχο να εντοπίσουν και άλλους θησαυρούς οι οποίοι διασκορπίστηκαν στη θάλασσα. Όπως δείχνουν τα ευρήματα που ανασύρθηκαν μαζί με το πλοίο εκτός από τον Μηχανισμό το φορτηγό (ολκάδα) μετέφερε ένα πλήθος ακόμη ξεχωριστά αντικείμενα. Το φορτίο του θεωρείται ότι υποδεικνύει την πρώτη εμπορεία έργων τέχνης στον δυτικό κόσμο, σημαντικό τμήμα του όμως πιστεύεται ότι έχει καταποντιστεί σε μεγαλύτερο βάθος.Στον βυθό έχει εντοπιστεί εξάλλου και δεύτερο ναυάγιο, 250 μ. μακρύτερα από το πρώτο, ενώ οι ειδικοί δεν αποκλείουν να υπάρχει και δεύτερος μηχανισμός (εικάζεται ότι το δεύτερο πλοίο συνταξίδευε με την ολκάδα ή εκτελούσε το ίδιο δρομολόγιο).

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Οι Καρυάτιδες της Αμφίπολης

Από την πρώτη στιγμή που οι αρχαιολόγοι στην Αμφίπολη έφεραν στο φως τις Καρυάτιδες, η εξαιρετική τέχνη τους είχε προκαλέσει ενθουσιασμό. Πλέον όμως, το μεγαλείο των δύο γλυπτών αποκαλύφθηκε σε όλη του τη λαμπρότητα, καθώς με την αφαίρεση τριών σειρών από τους πωρόλιθους του τοίχου σφράγισης μπροστά στο δεύτερο διαφραγματικό τοίχο στον τύμβο, αποκαλύφθηκαν ολόκληρες.

http://www.iefimerida.gr/news/171133

Μάρουλλος, ένας Έλληνας ποιητής της Αναγέννησης

Ανεκτίμητη είναι η συμβολή των εξόριστων Ελλήνων λογίων κατά την Αναγέννηση: η Δύση τούς οφείλει τη γνωριμία τους με τους Έλληνες κλασσικούς, η Ελλάδα την ίδια της την εθνική συνείδηση. Όμως ανάμεσα σ' αυτούς τους δασκάλους, σχολιαστές κι εκδότες των αρχαίων υπάρχει κι ένας ποιητής: ο Μιχαήλ Μάρουλλος Ταρχανιώτης.

Ο Μάρουλλος γεννήθηκε από παλιά αριστοκρατική οικογένεια στην Κωνσταντινούπολη λίγο πριν την άλωσή της. Μετά την πτώση της βυζαντινής πρωτεύουσας, εκπατρίστηκε με τους γονείς του στην Ιταλία, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Σπούδασε πλάι σε ονομαστούς δασκάλους στη Βενετία. Αργότερα συμμερίστηκε τη μοίρα πολλών Ελλήνων προσφύγων: κατατάχθηκε στα μισθοφορικά τάγματα που συντηρούσαν διάφοροι ηγεμόνες (τέτοια τύχη είχε κι ο Νίκανδρος Νούκιος). Γνώρισε έτσι τη σκληρή ζωή του περιπλανώμενου στρατιώτη (οι 'στρατιώτες' ήταν ιππείς με ελαφρύ οπλισμό). Ενδεχομένως, ως μισθοφόρος έφτασε μέχρι και τη Ρωσία του Ιβάν του τρομερού. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ιταλία και συνδέθηκε με επιφανείς λογίους της Νεάπολης και της Φλωρεντίας, όπου τον πήρε υπό την προστασία του ο Λαυρέντιος των Μεδίκων. Πνίγηκε το 1500 προσπαθώντας να διαβεί έφιππος τον πλημμυρισμένο Καικίνα.
Αν και έγραψε στη λατινική γλώσσα, ο Μάρουλος ανήκει στους πλέον διαπρύσιους κήρυκες τους ελληνισμού, όπως άλλωστε ήταν κι οι περισσότεροι εκπατρισμένοι Έλληνες λόγιοι. Η χαμένη πατρίδα είναι πανταχού παρούσα στον Μάρουλλο: άλλοτε τη θρηνεί κι άλλοτε απευθύνει δραματικές εκκλήσεις στους ισχυρούς της Ευρώπης για την απελευθέρωσή της.
...
Ο ελληνισμός όμως του Μάρουλλου δεν είναι μόνο εθνικός. Ο Μάρουλλος με τους "Ύμνους του προς την Φύση" προβάλλει, όπως είχε επιχειρήσει λίγο πιο πριν ο Πλήθων, την αρχαία θρησκευτική κοσμοαντίληψη. Δεν έχουμε εν τούτοις έναν επιδερμικό παγανισμό. Ο Μάρουλλος συνδέεται με τον αρχαίο και αναγεννησιακό νεοπλατωνισμό καθώς και με τη μυστικιστική υμνογραφική παράδοση της ύστερης αρχαιότητας, δηλαδή με τους ύμνους του Πρόκλου και των ορφικών. Κατά τον νεοπλατωνισμό, στην κορυφή της πυραμίδας του όντος βρίσκεται το Εν, η θεϊκή αρχή. Το φως της θεότητος διαπερνά και ζωοποιεί βαθμηδόν ολόκληρη τη φύση.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Σελίδες

Εγγραφή στο Αρχαιολογία