Είστε εδώ

Ο Πορφύριος και η έντεχνη διαστρέβλωση των θέσεών του

Category: 
Αυτό ονομάζουν οι Νεοπαγανιστές "ορθολογισμό" και "μη διατάραξη της Φυσικής Τάξης", ή κάνουν τα στραβά μάτια;

Και βέβαια, οι Νεοπαγανιστές που γνωρίζουν μόνο τα «Κατά Χριστιανών»
και «Περί αγαλμάτων» του «θεωρητικού» τους Πορφύριου, δεν φαίνεται, να
γνωρίζουν ένα άλλο σύγγραμμά του, το «Περί της εκ λογίων φιλοσοφίας»,
όπου ο Πορφύριος γράφει πως οι άνθρωποι μπορούν, να εξαναγκάσουν θεούς
να κάνουν μάγια, θαύματα, να αποκαλύψουν το μέλλον και να εμφανιστούν 
επίσης. Γράφει πως οι θεοί δυσφορούν, αλλά δεν μπορούν (!) να αποφύγουν
, όταν τα χρησιμοποιούμενα μέσα [μαγικές λέξεις, ευχές, περιποιήσεις
λατρευτικών αγαλμάτων] είναι τα πρέποντα, να κάνουν ό,τι τους ζητούν οι
άνθρωποι. Επίσης ότι οι θεοί μαθαίνουν το μέλλον από τα άστρα. Οι
χρησμοί είναι λανθασμένοι, όταν ζητείται από τους θεούς, να πουν
περισσότερα από όσα γνωρίζουν.

Ο Πορφύριος πιστεύει, επίσης, στην ανταπόκριση των θεών σε θεουργικές
ενέργειες (μάγια). Αφού ο Πορφύριος κατακρίνει τα θαύματα λέγοντας πως
δεν επεμβαίνουν στη Φυσική τάξη των πραγμάτων οι θεοί, πώς εξηγούν την
παραπάνω άποψή του οι σύγχρονοι θαυμαστές του Πορφύριου; Μήπως
πρόκειται για «έκτακτη» ανταπόκριση-θαύμα και παρέμβαση στη Φυσική Τάξη
των θεών;

Πρώτο ερώτημα: Ανταποκρίνονται στην αλήθεια όλα αυτά που αποδίδουν οι νεοαπολογητές στον Πορφύριο ως γραφέντα από αυτόν; Η απάντηση είναι ναι! Διαστρεβλώνουν μήπως σε κάποια επίμαχα σημεία τα λόγια του; Όχι, τα αποδίδουν, όπως ακριβώς τα έχει γράψει! Μα, πού είναι τότε η πονηριά και η έντεχνη απάτη τους; Χμμμ… Υπάρχει τρόπος, να δημιουργήσεις εντελώς ψευδή εικόνα παραθέτοντας πραγματικά αποσπάσματα!

 Αυτό λοιπόν που προφανώς γνωρίζουν, αλλά ΔΕΝ λένε, ποιώντας τη νήσσα, οι νεοαπολογητές, είναι ότι το «Περί της εκ λογίων φιλοσοφίας» είναι το ΠΡΩΤΟ μόλις έργο του Πορφύριου, το οποίο συνέγραψε, όσο ζούσε ακόμη στα πάτρια εδάφη του στις ανατολικές επαρχίες της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, πριν ακόμη επισκεφθεί και σπουδάσει στην Αθήνα!!! Οι σπουδές του στην Αθήνα απετέλεσαν σημαντικότατο σταθμό για τη φιλοσοφική και Θεολογική του σκέψη. Ο Πορφύριος άλλαξε εντελώς τις ιδέες του ύστερα από τις σπουδές του στην Αθήνα, πράγμα που αποτυπώνεται στο έργο του «Περί Αγαλμάτων», στο οποίο και υποστηρίζει πλέον τη θέση ότι οι Θεοί είναι δυνάμεις της φύσης. Ακόμη όμως δεν έχει γνωρίσει Πλωτίνο, η γνωριμία του με τον οποίο ήταν καταλυτική για τον Πορφύριο.Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με έναν άνθρωπο, που ήταν περισσότερο Θεολογικής παρά φιλοσοφικής ιδιοσυγκρασίας, στην αρχή τουλάχιστον, και που η σκέψη του ήταν έντονα επηρεασμένη από δοξασίες ανατολικών θρησκειών, πράγμα πολύ λογικό, αν αναλογιστούμε ότι η καταγωγή του ήταν Φοινικική. Ο πρώιμος Πορφύριος δεν έχει καμμιά σχέση με τον ώριμο πλέον Πορφύριο, που συναντούμε στο «Κατά Χριστιανών». Αυτό βέβαια το αποκρύπτουν οι νεοαπολογητές, που μας κραδαίνουν τα έργα του θριαμβευτικά, προσπαθώντας να πλασάρουν την ιδέα ενός Πορφύριου, που ούτε λίγο ούτε πολύ δεν ήξερε τι του γινόταν, ήταν τάχα ολότελα αντιφατικός και απλά παρασυρμένος από το τυφλό του μίσος κατά των χριστιανών….Καλά, μας τα ʽπαν κι άλλοι….

Κατ΄ αρχήν, δεν υπάρχει κάποια "τελική στάση " του Πορφύριου απέναντι στη Θεουργία, στα "Περί αποχής των εμψύχων" και "Περί επανόδου της ψυχής". Οι νεοαπολογητές απλά αντιγράφουν αυτολεξεί κάποια σχόλια, που είναι γραμμένα στον ΣΤ' τόμο της "Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους" στη σελίδα 512 δίχως βεβαίως να κάνουν τον παραμικρό κόπο να διασταυρώσουν οι ίδιοι από το αυθεντικό κείμενο του Πορφύριου αν τα πράγματα είναι όντως έτσι, ή όχι!!! ( Χε, χε, τι σας είπα;Όποιος ψάχνει...βρίσκει!  ) Η μανία τους φαίνεται από το γεγονός ότι δε συνεχίζουν την παράθεση κι άλλων στοιχείων από την ίδια πηγή, από την οποία θα μπορούσαν, αν είχαν στοιχειώδεις έστω γνώσεις νεοπλατωνισμού, (που θα προέκυπταν, αν έκαναν τον κόπο, να μελετήσουν οι ίδιοι κι όχι να αναμασούν απλώς σχόλια, που έχουν γράψει άλλοι χριστιαναράδες φιλόλογοι θεολόγοι κι άλλοι τέτοιοι) ότι δεν υπάρχει κάποια κραυγαλέα αντίφαση με τις βασικές αρχές του νεοπλατωνισμού.Ο Πορφύριος κι ο κάθε νεοπλατωνικός, δέχεται εξ ορισμού τη Θεία πρόνοια, το χωρισμό της ψυχής σε 3 μέρη-επίπεδα.Αυτά που παραθέτουν οι νεοαπολογητές, δεν είναι παρά κάποια σημεία ,που ο Πορφύριος διαφοροποιείται από τον Πλωτίνο, όντας φανερά υπό την επήρρεια Περσικών δοξασιών περί του Θείου. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι μιλάμε για μία εποχή, που ο θρησκευτικός συγκρητισμός βρίσκεται στο απόγειό του και παρεκκλίσεις τέτοιου είδους θεωρούνται εντελώς φυσιολογικές.Ο Πορφύριος, λοιπόν, δεν αρνείται τον Θείο επεμβατισμό. Συνεπής με το νεοπλατωνισμό (αλλά και τον αρχέτυπο πλατωνισμό) υποστηριζει το χωρισμό της ψυχής, πάει ένα βήμα πιο πέρα και συγκεκριμένα προς ανατολάς, υποστηρίζοντας με σαφήνεια το δυισμό καλού και κακού σε όλα τα επίπεδα της ύπαρξης.Ο λόγος για τον οποίο οι χριστιανοί "τρελλαίνονται" με τον Πορφύριο, είναι ότι ενώ υποστηρίζει θέσεις που πολλές από αυτές είναι αρκετά συγγενείς με τις δικές τους, είναι εν τούτοις ισοπεδωτικός στην κριτική του απέναντί τους! Ενώ βάση των θεολογικών του απόψεων θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι ήταν από τους φιλοσόφους εκείνους, που οι χριστιανοί δανείστηκαν ιδέες μετέπειτα, προκειμένου να διατυπώσουν, έναν στοιχειωδη έστω, φιλοσοφικό λόγο, είναι κάποιος που τους Ξ-Ε-Σ-Κ-Ι-Σ-Ε στην κυριολεξία! Γι' αυτό λοιπόν ετούτο το μένος...

Κλείνοντας, πιστεύω ότι κατέδειξα την απάτη των χριστιανών, όταν μετέρχονται τέτοια επιχειρήματα, για να πλήξουν τον Πορφύριο.Ο φιλόσοφος αυτός, υπήρξε ένα ανήσυχο πνεύμα, που αλλιώς ξεκίνησε και στην πορεία, αφού εμπλούτισε τις γνώσεις του, άλλαξε στάση κι απόψεις.Όταν λοιπόν μιλούμε για την Πορφύρεια σκέψη, μιλάμε κατά βάση για το "Περί αγαλμάτων" και το "Κατά χριστιανών", έργα γραμμένα κατά την περίοδο της ωριμότητας της σκέψης του ΚΑΙ ΟΧΙ το "Περί της εκ λογίων φιλοσοφίας", αφού πρόκειται για έργο, που τις ιδέες που αναπτύσσει σε αυτό, εμμέσως πλην όμως σαφώς ο ιδιος απέρριψε και αναθεώρησε εξ ολοκλήρου μέσα στα επόμενα έργα του.