Είστε εδώ

Ἅλλο μόρφωσις, ἄλλο ἐκπαίδευσις ὅμως σημαντικὰ ἐστόν

Category: 

Κανένας δεν πρόκειται να χαρίσει δικαιώματα σε μια περιθωριοποιημένη ομάδα εκτός από τους συνεχείς αγώνες που κάνουν τα μέλη της ομάδας αυτής. Υπήρξαν φωτισμένοι βιομήχανοι τον 19ο αιώνα που έβλεπαν τη χρησιμότητα των εργατικών δικαιωμάτων αλλά αν οι ίδιοι οι εργάτες δεν έδιναν τις ζωές τους σε αιματηρούς αγώνες, τίποτα δεν θα είχαν κατακτήσει. Τους αφροαμερικανούς στην Αμερική η Ρόζα τους ξεσήκωσε, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ τους καθοδήγησε, ο Μάλκομ Χ τους έδειξε τον μαχητικό δρόμο κι ακόμα και τώρα τα μαύρα πτώματα-θύματα της λευκής εξουσίας ανοίγουν το δρόμο για την ουδέποτε επιτευχθείσα ισότητα. Προοδευτικοί λευκοί βοήθησαν, φυσικά, αλλά αν τα μαύρα κορμιά δεν έπεφταν ποτέ δεν θα είχε γίνει κανένα ουσιαστικό βήμα. Το ίδιο έγινε και με τις γυναίκες. Οι πρώτες γυναίκες που αγωνίστηκαν για ίσα δικαιώματα είχαν πατέρες και συζύγους που πίστευαν στην ισότητα και τους επέτρεψαν να βγουν στον αγώνα. Αν όμως δεν αποφάσιζαν αυτές οι ίδιες να εξευτελιστούν, να περιθωριοποιηθούν και να επιμείνουν, αν δεν έφταναν κάποιες γυναίκες σε θέσεις εξουσίας, η νομοθεσία και η κοινωνία ποτέ δεν θα άλλαζε. Μετά τη χούντα, οι λίγες γυναίκες που κατόρθωναν να φτάσουν στη Βουλή και στην κυβέρνηση, αυτές βελτίωναν την κατάσταση στη συνέχεια, ανοίγοντας τον δρόμο για τις επόμενες. Ακριβώς γι' αυτό οι Ρομά λ.χ. είναι στη χειρότερη θέση όλων. Όχι μόνον δεν διαθέτουν ακόμα ανθρώπους σε κέντρα εξουσίας, αλλά δεν έχουν τα βασικά όπλα (μόρφωση) για να φτάσουν σύντομα εκεί.

Αυτά τα ολίγα αφιερωμένα σε όσους εκπλήσσονται που στους τωρινούς σκοτεινούς καιρούς τα ανθρώπινα δικαιώματα, που θεωρούσαν αιώνια και αυτονόητα, εξαφανίζονται σταδιακά το ένα μετά το άλλο. Οι γυναίκες σπρώχτηκαν πρώτες στην ανεργία, οι μαύροι δολοφονούνται από αστυνομικούς, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι πάλι σε δραματική κατάσταση, τα λίγα προγράμματα για τους Ρομά εξαφανίστηκαν. Δυστυχώς, χωρίς διαρκή εγρήγορση και καθημερινό αγώνα θα εξαφανιστούν και τα εναπομείναντα.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.