Είστε εδώ

Για την Ελληνική Θρησκεία

Όταν οι προϊστορικοί άνθρωποι περπατούσαν στον... βυθό

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 1 εκατομμυρίου χρόνων, η ταπείνωση της θαλάσσιας στάθμης μερικές φορές έφτανε ακόμα και στα -120 μ., προσθέτοντας δηλαδή στο τμήμα της στεριάς που ήταν διαθέσιμο στους πληθυσμούς της Παλαιολιθικής Εποχής έως και επιπλέον 40% από αυτό που είναι διαθέσιμο σήμερα.

Το δείγμα, λοιπόν, των προϊστορικών θέσεων και ευρημάτων στη στεριά είναι μόνο ένα μέρος αυτού που είχε στη διάθεσή του ο παλαιολιθικός άνθρωπος, καθώς η θαλάσσια στάθμη άρχισε να ανεβαίνει πριν από 12.000 χρόνια και έφτασε στα σημερινά επίπεδα πριν από περίπου 5.000 χρόνια, σχηματίζοντας το παράκτιο και νησιωτικό τοπίο που υπάρχει.

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Κατά στοιχείων χρησμοί: οι “ελληνικοί ρούνοι”.

Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση από το “A greek alphabet oracle” που είναι δημοσιευμένο στην Biblioteca Arcana .

Εισαγωγή

Το παρακάτω είναι ένα αυθεντικό ελληνικό σύστημα μαντικής, το οποίο περιγράφεται σε μια επιγραφή η οποία βρέθηκε στον Όλυμπο της Λυκίας. Παρ' όλο που πολλοί σύγχρονοι παγανιστές είναι εξοικειωμένοι με τους ρούνους ή με παρόμοια συστήματα, η μαντική σημασία του ελληνικού αλφαβήτου είναι λιγότερο διαδεδομένη. Κάθε ψηφίο του ελληνικού αλφαβήτου δίνει ένα χρησμό του οποίου είναι αρκτικό γράμμα.

Υπάρχουν τρεις μέθοδοι εφαρμογής του συστήματος αυτού.

Περί σεβασμού και ιερότητος γενικά

(Με αφορμή κάποιους συνηθισμένους δυστυχώς στομφώδεις βερμπαλισμούς που με περισσή ευκολία έχουν κατά καιρούς εκτοξευθεί από κάποιους «σύγχρονους» κατά δική τους έκφραση Εθνικούς...)

Σεβασμός. Λέξη που ενυπάρχει στο λεξιλόγιο όλων. Χρησιμοποιείται ευρύτατα λοιπόν, πλην όμως κατέχουμε στ' αλήθεια το νόημά της; Ή τη χρησιμοποιούμε μηχανιστικά και με στόμφο προκειμένου προσδώσουμε βαρύτητα στις θέσεις μας και να καλύψουμε ταυτόχρονα την ανασφάλεια μας για την εγκυρότητα αυτών; Αποδίδουμε οι ίδιοι το δέοντα σεβασμό στο αλλότριο, το ετερόδοξο, το διαφορετικό ή μόνον τον απαιτούμε μηχανιστικά;

Διατί ομιλούμε δια θρησκείαν;

Συχνά δεχόμεθα αυτό το ερώτημα. Προσφάτως μάς είπε, τελείως καλοπροαίρετα, ένας φίλος: "λέτε τόσα πολύ ώραία πράγματα, αλλά μάς τα χαλάτε με το Δωδεκάθεο!" Διατί άραγε; Δεν μάς αρκεί η αρχαία ελληνική φιλοσοφία, η λογοτεχνία, η τέχνη, η επιστήμη, δεν μάς αρκούν όλα αυτά και θέλομε ιεροπραξίες, σπονδές και ύμνους; Εμείς, "διαφωτισμένοι" άνθρωποι!

Λοιπόν, όλα αυτά τα επιχειρήματα βασίζονται εις εδραίας παρεξηγήσεις, παρεξηγήσεις πού χρονίζουν. Εξηγούμεθα.

Η Άνοιξη έφτασε!

Σήμερα είναι η Εαρινή Ισημερία. Ο Ήλιος, εχοντας αρχίσει τη σταθερή πορεία του έξω από το σκοτάδι του χειμώνα, ερωτοτροπεί με το φως. Απο σήμερα, με αργά αλλά βέβαια βήματα, βαδίζει προς το θρόνο του με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, έχοντας ήδη νικήσει το σκοτάδι. Όλη η Φυση σιγά σιγά αρχίζει να ξυπνά από το λήθαργό της, αρχίζει να ερωτεύεται και να παίζει. Ας βγούμε έξω, να γιορτάσουμε τη νέα νίκη της ζωής, τον ερχομό του νέου φωτός, τον Έρωτα!

Η Φύση μας καλεί και θα είναι πολύ άτυχος όποιος δεν ακούσει το κάλεσμά της. Παίξτε, χαρείτε, ερωτευθείτε, η Άνοιξη έφτασε!

Ως πότε ο ομφαλός της γης θα υπερασπίζεται από χρωμοσώματα;

Αναδημοσίεση από το περιοδικό "Διιπετές", πρώτο τεύχος

Το ανησυχητικό για εμάς τους Έλληνες φαινόμενο των καιρών, δεν είναι το εντυπωσιακό φούντωμα ανά τον κόσμο μιας σειράς από δημοσιεύσεις, που έρχονται να αμφισβητήσουν αυτή την ίδια την ελληνικότητα μας, ή την ελληνικότητα κάποιων κομματιών μας. Αντίθετα, έστω κι αν η ύπαρξη τους καθεαυτή μάλλον μας διαφεύγει εντελώς, πρέπει να μας εμπνέουν άπειρες ανησυχίες οι θλιβερά ρηχές και "εν βρασμώ ψυχής" υποτιθέμενες αντιδράσεις των νεο-Ελλήνων απέναντι στους κάθε είδους και ποιότητας επίδοξους διαπομπευτές τους. Αντιδράσεις από την κορφή μέχρι τα νύχια βαμμένες με το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα εκείνων που "έχουνε την μύγα και μυγιάζονται, απελπισμένες σπασμωδικές κινήσεις άμυνας στηριγμένες πάνω σε εύθραυστα ιδεολογήματα, ιστορικά οξύμωρα και σοβινιστικές κορώνες, καθώς και υστερίες που το μόνο που τελικά κάνουνε δεν είναι άλλο από το να προδίνουν μια..εθνική μανία καταδιώξεως και σε προχωρημένο μάλιστα στάδιο.

Δύο ερωτήσεις

Έχω ακούσει ότι εις την ζωή μας λειτουργεί ο νόμος της ανταποδοτικότητος (κάρμα, αντιπεπονθώς) και όποια ατυχία ή ασθένεια μας συμβαίνει οφείλεται εις το ότι τιμωρούμεθα δια τις κακές μας πράξεις εις προηγουμένους βίους!

Όχι, αυτό αποτελεί μία ανατριχιαστική κακοδοξία πού οδηγεί όχι μόνον εις τελείως λανθασμένας θρησκευτικάς εκτιμήσεις αλλά και εις αντικοινωνικάς πράξεις! Δεν πρόκειται παρά δια μία σαφώς, σαφέστατα, μονοθεϊστική λογική και άποψι πού εδώ εκφράζεται με άλλο τρόπο!

Γκέμμα (απόσπασμα)

Τους ξέρει κανείς;

...Να μας πούνε δηλαδή, αν έχουνε ακουστά τα ονόματα:Εμπεδοκλής, Αναξίμανδρος, Αριστόξενος ο Ταραντινός, Διογένης ο Λαέρτιος, Αγελάδας, Λεύκιππος, Πυθαγόρας ο Ρηγίνος, Πυθέας που στον καιρό μας σημαίνουν αντίστοιχα Αϊνστάιν, Δαρβίνος, Μπετόβεν, Έγελος, Μιχαήλ Άγγελος, Μαξ Πλάνκ, Ροντέν, Κολόμβος.
Να μας μιλήσουν για κάποιους όρους σειράς και βάσης, όπως σφαίρος στον Εμπεδοκλή, κενό στο Δημόκριτο, εκπύρωση στον Ηράκλειτο, μηδέν στον Παρμενίδη, κατηγορία στον Αριστοτέλη, τόνος στους Στωικούς.
Να μας ειπούν οι κάθε λογής έλληνες επιστήμονες τι λέει η λέξη ψυχρά φλογί στον Πίνδαρο, μεταβάλλον αναπαύεται στον Ηράκλειτο, δακρυόεν γελάσασα στον Όμηρο, χαλεπώς μετεχείρισαν στο Θουκυδίδη…

Αποσυμβολισμός του Θεού Διονύσου

Αναδημοσίευση από το περιοδικό "Ιδεοθέατρον" τεύχος 24.

Η
πνευματική έννοια των Θεών της Αρχαίας
Ελλάδος δεν είναι δυνατόν να ευρίσκεται
εις το περιεχόμενον των πανηγύρεων, εις
τας όποιας πρωτίστως επιζητείται να
θεραπεύεται ή λαϊκή φαντασία και να
δημιουργείται η λαϊκή πίστις. Ή πνευματική
έννοια του Διονύσου δεν δύναται ει μη
να ευρίσκεται εις την αλληγορίαν της
γεννήσεως αυτού και εις το έργον του
επί της ανθρωπίνης ψυχής.

Δια
της κατανοήσεως αυτών φρονώ, ότι ο
άνθρωπος δύναται να καταστή γνώστης
των λειτουργιών του πνεύματος και δια
της γνώσεως του ταύτης ευτυχής εις τον
επίγειον αυτού βίον.

Ο
Διόνυσος είναι τέκνον του Θεού Διός και
της Νύμφης Σεμέλης. Η Σεμέλη ήτο θυγάτηρ
του κτίσαντος τας επταπύλους Θήβας
Κάδμου. Ο Κάδμος είναι το σύμβολον του
Ηλιακού φωτός ίου ερχομένου και απ'
ευθείας και δια των πλανητών προς
δημιουργίαν του ανθρωπίνου οργανισμού.
Ο αριθμός 7 των πυλών των Θηβών καθιστά
κατάδηλον την εξήγησιν ταύτην περί
Κάδμου.

Σελίδες

Εγγραφή στο Για την Ελληνική Θρησκεία