Είστε εδώ

Για την Ελληνική Θρησκεία

Χαιρετισμός στο Βασιλέα Ήλιο

Μετά από μια βασανιστική
πορεία προς το σκοτάδι, ένα βασανιστικό
μεγάλωμα της νύκτας, έναν αργό μαρασμό
της ζωής, ο Ήλιος έφτασε στο αποκορύφωμα
του. Έκατσε τρεις μέρες εκεί, αμφιταλαντευόταν
για το αν θα πρέπει να συνεχίσει να πάει
προς τα βόρεια και να φεύγει από τη Γη
η να την ξαναπλησιάσει. Τρεις μέρες και
τρεις νύχτες, τις πιο μεγάλες νύχτες
του έτους. Τρεις νύχτες που το σκοτάδι
φαίνεται να τυλίγει τη Γη σαν σάβανο,
πνίγοντας κάθε ζωή. Γιατί θάνατος ήταν
η αργή πορεία του Ηλίου και οι τρεις
τελευταίες μέρες της πορείας του η ταφή
Του.

Αλλά την τρίτη μέρα ο ήλιος
αναστήθηκε, ξαναγεννημένος, από το
σκοτάδι. Το φως αρχίζει πάλι να μεγαλώνει,
αργά αλλά σταθερά η ζωή επιστρέφει στην
παγωμένη Φύση. Και άρχισε τον σταθερό
του βηματισμό προς την ερχόμενη στέψη
Του. Και έδωσε την υπόσχεση του πως όσο
δυνατό και να είναι το σκοτάδι, όσο
τρομακτικό και να είναι το κρύο, εκείνος
θα ξανάρθει. Για να φωτίσει τις καρδιές
μας, που κλείστηκαν έντρομες μέσα στο
χειμωνιάτικο σκοτάδι. Να φωτίσει τη
Φύση ώστε να ξαναζωντανέψει, ακολουθώντας
κι αυτή το χορό Του. Να ξαναρχίσει ο
αιώνιος κύκλος της ζωής

Ο Βασιλεύς
ήλιος πέθανε Ο Βασιλεύς ήλιος μόλις
γεννήθηκε.

Χαίρε ήλιε!

Εκάτη - Θεολογία

Αναδημοσίευση από το περιοδικό "Ελληνικόν Πάνθεον"



Ορφικός ύμνος Εκάτης:




Την οδοσύχναστη εξυμνώ Eκάτη, την τρίστρατη, την ερασμία,

την ουρανία, τη γήινη και τη θαλασσινή, κροκόπεπλη,

την επιτάφια, που με τις ψυχές νεκρών οργιοβακχεύει,

την Πέρσεια, την μοναχική, που με τα ελάφια αγάλλεται,

νυχτερινή, σκυλοσυνόδευτη, αήττητη βασίλισσα,

ουρλιαχτική, ξαρμάτωτη, αυτή που ακαταμάχητη έχει όψη,

την ταυροπόλο, την κλειδούχο όλου του κόσμου άνασσα,

ηγεμονίδα, νύμφη, παιδοτρόφο, ορεισύχναστη,

 την κόρη αυτή θερμοπαρακαλώντας να βρεθεί στις όσιες τελετές

ευμενική προς τον ποιμένα πάντοτε με χαρούμενη διάθεση.



(μτφρ. Παπαδίτσα).



H ψυχή και το έργον των Θεών



Το έργον των Θεών εν σχέσει προς τον άνθρωπον είναι κυρίως αυτό της
εποπτείας και υποβοηθήσεως της πνευματικής του εξελίξεως, τουτέστιν η
λεγομένη θεογονική δράσις των. H μυθολογία είναι κατά πρώτον και κύριον
λόγον μνημοτεχνικαί εικόνες που παραστατικώς περιγράφουν τα στάδια της
πνευματικής εξελίξεως του ανθρώπου και της θεογονίας, ενώ υπάρχουν
επίσης κοσμογονικαί και ψυχογονικαί εικόνες.


Εσχατολογία

Αναδημοσίευση από το βιβλίο "Ονειροπολήσεις ενός Mυστικιστού Eιδωλολάτρου".


Εσχατολογία



Ο Άνθρωπος.- Γνωρίζω τα όρια της επιστήμης που η ίδια μόνη της
έχει χαράξει. Αυτό που μ’ενδιαφέρει περισσότερο εμπίπτει στην δική της
σφαίρα. Θα ήταν άσκοπο να την ερωτήσουμε σχετικά με τον προορισμό του
ανθρώπου, δεν έχει επάνω σε αυτό την παραμικρή ιδέα. Εάν υπήρχαν ακόμη
στον κόσμο μαντεία θα πήγαινα να ζητήσω τον χρησμό τους. Χωρίς
αμφιβολία οι υπέρτατοι Θεοί δεν θα θελήσουν να με ακούσουν, καθώς
ενδιαφέρονται μόνον για τα είδη ενώ εγώ δεν είμαι παρά ένα άτομο. Ίσως
όμως ολόγυρα μου να περιίπτανται αόρατα πνεύματα, γνωστοί ή άγνωστοι
φίλοι : δεν θα υπάρξει λοιπόν μία φωνή ως απάντηση στην αγωνιώδη
επίκλησή μου ;



Ο Θεός.- Με κάλεσες και ήλθα : ρώτησέ με λοιπόν, θα σου απαντήσω.



Ο Άνθρωπος.- Ποίος είσαι εσύ ;



Ο Θεός.- Είμαι ο Δαίμων σου, ο φύλακας Άγγελός σου, ονόμασέ με
όπως επιθυμείς. Γνωρίζω αυτό που εσύ αγνοείς. Θα σου εξηγήσω όσα
μπορείς να κατανοήσεις, θα σου διδάξω όσα μου επιτρέπεται να σου
φανερώσω.


Τι είναι η ελληνική θρησκεία

Αναδημοσίευση από το περιοδικό "Ιδεοθέατρον", τεύχος 24. Το κείμενο έχει γραφτεί από τον Π. Αναγνώστου.

Να
κατανοήσουμε την ουσία της αρχαίας
Ελληνικής θρησκείας είναι πολύ δύσκολο,
διότι αυτή ήταν η εκδήλωση των κατά
καιρούς ακμασάντων και κανονικώς
λειτουργησάντων Μυστηρίων. Δυνάμεθα
όμως να εξετάσουμε το υλικό το οποίο
μας παρέχει η προμυθική περίοδος του
Ελληνισμού και κυρίως η Ελληνική
Μυθολογία, η οποία κατά πάσα πιθανότητα
πηγάζει εκ της Πελασγικής.


Κλεάνθους: Ύμνος στο Δία

Από το περιοδικό "Ρομφαία", αναδημοσιεύουμε τον Ύμνο του Κλεάνθους στο
Δία. Ο ύμνος αυτός -έργο φιλοσόφου- αποτελεί ένα πραγματικό δοκίμιο
πάνω στο Δία και τις ιδιότητές του. Δημοσιεύεται το αρχικό κείμενο
αποκατεστημένο, και η απόδοσή του, σε επιμέλεια και μετάφραση του Γ.
Λαθύρη.

Ένα παραμύθι

Είναι μια συχνή ερώτηση που μας γίνεται, και συνήθως διατυπώνεται κάπως έτσι: "Τα έθιμα των Ελλήνων που σώζονται, διατηρούν αναλοίωτες τις γιορτές της παλιάς θρησκείας, αυτό δε δείχνει μια συνέχεια;"

Επειδή πιστεύουμε στη δύναμη του μύθου, θα δώσω την απάντηση με τη μορφή ενός παραμυθιού:

Σελίδες

Εγγραφή στο Για την Ελληνική Θρησκεία