Είστε εδώ

Η έννοια του Φιλοσόφου στον Πλάτωνα και στον Αριστοτέλη

Γράφει η Θεώνη Δέδε για το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Για την έννοια του φιλοσόφου, πολλοί ορισμοί έχουν δοθεί ανάλογα με την
προέλευση και την εποχή που διατυπώθηκαν, αλλά όλοι εμπεριέχουν ένα
κοινό σημείο: τη σοφία. Ο Πυθαγόρας διακήρυξε ότι πραγματικά σοφός
είναι μόνο ο θεός και ο ίδιος είναι φιλόσοφος επειδή αγαπάει τη
σοφία[1] Ο Πλάτωνας στο Συμπόσιο ορίζει το φιλόσοφο ως το άτομο που
αμφισβητεί τον εαυτό του, εξ’ αιτίας του συναισθήματος ότι “δεν είμαστε
αυτό που θα έπρεπε να είμαστε” και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι
φιλόσοφος είναι αυτός που επιθυμεί τη σοφία[2]. Για τους στωικούς, ο
φιλόσοφος έχει συνείδηση της μη-σοφίας του, επιθυμεί τη σοφία, στην
οποία μπορεί να φτάσει μόνο με μια αιφνίδια και βίαιη αλλαγή[3]. Ακόμα
και σήμερα, αν ανατρέξουμε σε ένα λεξικό στο αντίστοιχο λήμμα θα βρούμε
ότι φιλόσοφος είναι «ο φίλος της σοφίας, το πρόσωπο που αγαπά τη γνώση
και την έρευνα»[4].

 

Διαβάστε τη συνέχεια της εργασίας