Είστε εδώ

Ελληνικό Ημερολόγιο

Ελληνικό Ημερολόγιο από το 12830.gr

Το σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο στηρίζεται στο κλασικό αττικό ημερολόγιο όπως συντάχθηκε από το Μέτωνα και όπως διορθώθηκε εκ των υστέρων από τον Κάλλιππο και τον Ίππαρχο. Πάνω σε αυτή τη βάση κάναμε κάποιες μικρές αλλά απαραίτητες αλλαγές και μετά από εξαντλητικούς ελέγχους, καταλήξαμε σε μια μορφή η οποία δίνει σωστές ημερομηνίες κι ελάχιστα σφάλματα στο διάστημα από το 776 π.α.χ.χ. μέχρι το 2.400 μ.α.χ.χ., δηλαδή για μια περίοδο πάνω από 3,000 έτη!

Το αττικό ημερολόγιο ήταν το πιο εξελιγμένο που εμφανίστηκε στην Ελλάδα. Χρησιμοποιήσαμε τον ίδιο μηχανισμό για να προσδιορίσουμε και το ημερολόγιο των υπολοίπων πόλεων και περιοχών της Ελλάδας, αλλάζοντας τα ονόματα των μηνών. Μοναδική εξαίρεση η Θεσσαλία, της οποίας ο νέος μήνας ξεκινάει με την Πανσέληνο και όχι με τη Νέα Σελήνη όπως στις υπόλοιπες πόλεις. Για τη Θεσσαλία ειδικά, ορίστηκε συμβατικά το ημερολόγιό της να είναι 15 ημέρες πίσω από τα υπόλοιπα, μια και η Πανσέληνος έπεται της Νέας Σελήνης κατά 15 μέρες συνήθως.

Δυστυχώς, δε μας σώζονται τα πλήρη μηνολόγια όλων των πόλεων. Προτιμήσαμε να παραλείψουμε αυτές τις πόλεις, αλλά ήταν αδιανόητο, γι' αυτό το λόγο να αφήσουμε απ' έξω λαμπρές περιοχές και πόλεις όπως η Σπάρτη ή η Σικελία. Δεδομένου πως τα ονόματα των μηνών που έλειπαν ήταν λίγα, αναγκαστικά συμπληρώσαμε τα μηνολόγια με κριτήριο τις συγγένειες ανάμεσα στις περιοχές.

Έτσι, για τον μήνα της Σπάρτης που αντιστοιχεί στον αττικό Γαμηλιώνα, του οποίου το όνομα είναι άγνωστο, δανειστήκαμε το όνομα του κρητικού μήνα της ίδιας εποχής Διοσκούριου: στην κρίση βάρυνε ιδιαίτερα η θέση που είχε η λατρεία των Διοσκούρων στη Σπάρτη. Αντίστοιχα, το Σικελικό μηνολόγιο, που δείχνει αρκετά δωρικό, συμπληρώθηκε από τους μήνες του Σπαρτιατικού μηνολογίου.

Το ηλιακό ημερολόγιο ορίστηκε με βάση τις ημερομηνίες των ηλιοστασίων και των ισημεριών στο διάστημα 2.000 – 2.400 μ.α.χ.χ.

Μερικά ιστορικά στοιχεία για το αττικό ημερολόγιο.

Το αττικό ημερολόγιο αποτέλεσε γρίφο για πολλούς σπουδαίους Έλληνες επιστήμονες. Έμελλε όμως να πάρει την τελική του μορφή γύρω στο 430 π.α.χ.χ., όταν ο Περικλής ζήτησε από το Μέτωνα, περίφημο γεωμέτρη, αρχιτέκτονα και αστρονόμο, να βρει μια λύση. Ο Μέτων κι ο συνεργάτης του Ευκτήμων, εργάστηκαν με ευσυνειδησία και κατέληξαν να βρουν μια μεγαλοφυή λύση.

Ο Μέτων όρισε τη διαδοχή των πλήρων και κοίλων μηνών (με 30 και 29 μέρες αντίστοιχα) με τον κανόνα των εξαιρέσιμων ημερών. Κάθε 64η ημέρα παραλειπόταν. Ακόμα, όρισε σε ποια έτη θα παρεμβάλλονταν εμβόλιμοι (13οι) μήνες σε έναν κύκλο 19 ετών, ο περίφημος “κύκλος του Μέτωνος” ή “Μέτωνος ενιαυτός” που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για να βρεθεί η ημερομηνία του Πάσχα.

Το ημερολόγιο του Μέτωνα διορθώθηκε περαιτέρω από τον Κάλλιππο το 330 π.α.χ.χ., ο οποίος αντιλήφθηκε ένα σφάλμα της τάξεως της μιας ημέρας ανά 76 χρόνια. Η τελευταία διόρθωση έγινε από τον Ίππαρχο, το 150 π.α.χ.χ. Το σφάλμα αυτήν τη φορά ήταν μια ημέρα ανά 304 χρόνια και με αυτήν την τελευταία διόρθωση, το αττικό ημερολόγιο παρουσιάζει ελάχιστα σφάλματα στους αιώνες.

Ταξινόμηση: