Είστε εδώ

Θέματα

Πώς προφέρονταν τα αρχαία ελληνικά

Πηγή

1. Άλλα γράφουμε και άλλα προφέρουμε

Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε πιο συστηματικά για ένα ζήτημα που μας απασχόλησε και σε προηγούμενα κεφάλαια: το ζήτημα της προφοράς των αρχαίων ελληνικών. Τα αρχαία ελληνικά δεν προφέρονταν όπως τα νέα ελληνικά.

Ὅταν οἱ Βούλγαροι ἑλλήνιζαν...

Ἡ Ἀνατολικὴ Χριστιανικὴ Ἐκκλησία καλεῖται Γραικικὴ ἀπὸ τοὺς Δυτικοὺς λόγῳ γλῶσσας, ἀλλὰ ἐκείνη τὴν ἔβλεπε ὡς ἀναπότρεπτο καὶ ἀναπόφευκτο κίνδυνο γιὰ τὴν κυριαρχία της. Ἐν ᾧ οἱ Δυτικοὶ χρησιμοποιοῦσαν τὰ Λατινικὰ ὡς γλῶσσα τοῦ Νέου Ἰσραήλ τῆς Ῥωμαϊκῆς Ἀυτοκρατορίας καὶ οἱ ἀλλόφωνοι Χριστιανοί, ὅπως οἱ γερμανόφωνοι Ῥωμαιοφράγκοι, τὰ δέχονταν μὲ χαρά, οἱ Ἀνατολικοὶ δυσανασχετοῦσαν μὲ τὴν γλῶσσα τῶν "Ἄλλων". Τὰ ἱερὰ βιβλία ἦταν γραμμένα στὴν γλῶσσα ποὺ μιλοῦσαν ὅλοι, ὅταν οἱ Ἄλλοι, οἱ Ἕλληνες, ἦταν πολιτισμικῶς κυρίαρχοι. Ἔκτοτε δὲν μποροῦσαν νὰ τὴν ξεφορτωθοῦν καὶ ἔπρεπε νὰ τὴν δεχθοῦν ὡς ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπίσημη γλῶσσα, ἂν καὶ οἱ φορῆς τῆς ἐπίσημης βυζαντινῆς ἰδεολογίας θὰ προτιμοῦσαν τὴν Λατινικὴ ὡς μόνη ἐπίσημη. Ἀφοῦ τὰ Ἑλληνικὰ δὲν ξεριζώνονταν ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Ῥωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία, δὲν ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ ἄλλους λαούς. Λέγεται ἀπὸ τὸ χριστιανικὸ καθεστώς, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία σεβάστηκε τὶς ἰδιαιτερότητες τῶν ἄλλων λαῶν, ἐν ᾧ πάντοτε ἀποδεικνύει τὸ ἀντίθετο. Γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν Χριστιανισμὸ γενικότερα οἱ πατρίδες εἶναι ψεύτικες ἀφ'οὗ ἀληθινὴ εἶναι μόνο μία, ἠ οὐράνια Ἰερουσαλήμ. Δὲν χρησιμοποιοῦσε τὰ Ἑλληνικὰ λόγῳ τοῦ ἐν ὑπνώσει ἐσωτερικοῦ της ἐχθροῦ καὶ τὰ Λατινικὰ λόγῳ τοῦ ἀνταγωνιστικοῦ δυτικοῦ ἀδελφοῦ. Οἱ τουρκόφωνοι ἐθνικοὶ Βούλγαροι ἐκσλαβίστηκαν γιὰ νὰ μείνουν χριστιανοί, μὲ ἐπίσημη Ἑλληνικὴ θὰ ἔμεναν ἐθνικοί.
Οἱ Βούλγαροι ὅσο ἦταν τεγκριστές, δηλαδὴ εἶχαν τὴν δική τους ἐθνικὴ θρῃσκεία, ἔγραφαν τὶς ἐπιγραφές τους στὰ Μεσαιωνικὰ Ἑλληνικά. Ἀπὸ τὸν Τερβέλη τὸ 710 μ.α.χ.χ. μέχρι καὶ τὸν ἐκχριστιανισμό τοῦ Μπόρις τὸ 864 μ.α.χ.χ, ὅπου γράφεται ἡ τελευταία ἐπιγραφὴ στὰ ἑλληνικά, τὰ ἑλληνικὰ δείχνουν νὰ εἶναι ἡ ἐπίσημη γλῶσσα τῶν Βουλγάρων ἢ ἡ γλῶσσα τῆς αὐλῆς τους. Ὅταν ὁ Μπόρις ἔγινε Μιχαήλ, δέχθηκε τοὺς Μεθόδιο καὶ Κύριλλο οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐκδιωχθεῖ ἀπὸ τὴν Μοραβία, ἀλλὰ εἶχαν ἤδη ἀναπτύξει τὸ σλαβικὸ τυπικὸ καὶ ἀλφάβητο γιὰ αὐτήν, ἐνῷ ὁ Πάπας καὶ οἱ Γερμανόφωνοι Φράγκοι ἐπέμεναν στὴν Λατινικὴ γλῶσσα. Ὅταν ὁ γυιὸς καὶ διάδοχος τοῦ Μπόρις-Μιχαήλ Βλαδίμηρος προσεπάθησε νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν βουλγαρικὴ ἐθνικὴ θρῃσκεία, ὁ Μπόρις-Μιχαὴλ προχώρησε στὸν ἐκσλαβισμὸ τοῦ βασιλείου του, μεταφέροντας τὴν πρωτεύουσά του σὲ σλαβικὸ καὶ χριστιανικὸ θύλακα καὶ υἱοθετὼν τὰ δημιουργήματα τῶν Μεθοδίου καὶ Κυρίλλου.
Δὲν φοβόντουσαν βυζαντινὴ ἐπιῤῥοὴ ὁ Μπόρις-Μιχαὴλ καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, οἱ προσήλυτοι στὸν Χριστιανισμὸ ἐγίνονταν Νέος Ἰσραήλ-Ῥωμαῖοι καὶ ὁ Μπόρις πῆρε τὸ ὄνομα τοῦ νονοῦ του, τοῦ βυζαντινοῦ αὐτοκράτορα. Οἱ ἐθνισμοὶ ἔπρεπε νὰ ἐξαφανισθοῦν ἀλλιῶς ὁ ἐκχριστιανισμὸς ἀποτύγχανε.

Γιὰ τὶς ἐπιγραφές ἐδῶ.

Ὅταν οἱ Βούλγαροι ἑλλήνιζαν...

Ἡ Ἀνατολικὴ Χριστιανικὴ Ἐκκλησία καλεῖται Γραικικὴ ἀπὸ τοὺς Δυτικοὺς λόγῳ γλῶσσας, ἀλλὰ ἐκείνη τὴν ἔβλεπε ὡς ἀναπότρεπτο καὶ ἀναπόφευκτο κίνδυνο γιὰ τὴν κυριαρχία της. Ἐν ᾧ οἱ Δυτικοὶ χρησιμοποιοῦσαν τὰ Λατινικὰ ὡς γλῶσσα τοῦ Νέου Ἰσραήλ τῆς Ῥωμαϊκῆς Ἀυτοκρατορίας καὶ οἱ ἀλλόφωνοι Χριστιανοί, ὅπως οἱ γερμανόφωνοι Ῥωμαιοφράγκοι, τὰ δέχονταν μὲ χαρά, οἱ Ἀνατολικοὶ δυσανασχετοῦσαν μὲ τὴν γλῶσσα τῶν "Ἄλλων". Τὰ ἱερὰ βιβλία ἦταν γραμμένα στὴν γλῶσσα ποὺ μιλοῦσαν ὅλοι, ὅταν οἱ Ἄλλοι, οἱ Ἕλληνες, ἦταν πολιτισμικῶς κυρίαρχοι. Ἔκτοτε δὲν μποροῦσαν νὰ τὴν ξεφορτωθοῦν καὶ ἔπρεπε νὰ τὴν δεχθοῦν ὡς ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπίσημη γλῶσσα, ἂν καὶ οἱ φορῆς τῆς ἐπίσημης βυζαντινῆς ἰδεολογίας θὰ προτιμοῦσαν τὴν Λατινικὴ ὡς μόνη ἐπίσημη. Ἀφοῦ τὰ Ἑλληνικὰ δὲν ξεριζώνονταν ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Ῥωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία, δὲν ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ ἄλλους λαούς. Λέγεται ἀπὸ τὸ χριστιανικὸ καθεστώς, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία σεβάστηκε τὶς ἰδιαιτερότητες τῶν ἄλλων λαῶν, ἐν ᾧ πάντοτε ἀποδεικνύει τὸ ἀντίθετο. Γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν Χριστιανισμὸ γενικότερα οἱ πατρίδες εἶναι ψεύτικες ἀφ'οὗ ἀληθινὴ εἶναι μόνο μία, ἠ οὐράνια Ἰερουσαλήμ. Δὲν χρησιμοποιοῦσε τὰ Ἑλληνικὰ λόγῳ τοῦ ἐν ὑπνώσει ἐσωτερικοῦ της ἐχθροῦ καὶ τὰ Λατινικὰ λόγῳ τοῦ ἀνταγωνιστικοῦ δυτικοῦ ἀδελφοῦ. Οἱ τουρκόφωνοι ἐθνικοὶ Βούλγαροι ἐκσλαβίστηκαν γιὰ νὰ μείνουν χριστιανοί, μὲ ἐπίσημη Ἑλληνικὴ θὰ ἔμεναν ἐθνικοί.
Οἱ Βούλγαροι ὅσο ἦταν τεγκριστές, δηλαδὴ εἶχαν τὴν δική τους ἐθνικὴ θρῃσκεία, ἔγραφαν τὶς ἐπιγραφές τους στὰ Μεσαιωνικὰ Ἑλληνικά. Ἀπὸ τὸν Τερβέλη τὸ 710 μ.α.χ.χ. μέχρι καὶ τὸν ἐκχριστιανισμό τοῦ Μπόρις τὸ 864 μ.α.χ.χ, ὅπου γράφεται ἡ τελευταία ἐπιγραφὴ στὰ ἑλληνικά, τὰ ἑλληνικὰ δείχνουν νὰ εἶναι ἡ ἐπίσημη γλῶσσα τῶν Βουλγάρων ἢ ἡ γλῶσσα τῆς αὐλῆς τους. Ὅταν ὁ Μπόρις ἔγινε Μιχαήλ, δέχθηκε τοὺς Μεθόδιο καὶ Κύριλλο οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐκδιωχθεῖ ἀπὸ τὴν Μοραβία, ἀλλὰ εἶχαν ἤδη ἀναπτύξει τὸ σλαβικὸ τυπικὸ καὶ ἀλφάβητο γιὰ αὐτήν, ἐνῷ ὁ Πάπας καὶ οἱ Γερμανόφωνοι Φράγκοι ἐπέμεναν στὴν Λατινικὴ γλῶσσα. Ὅταν ὁ γυιὸς καὶ διάδοχος τοῦ Μπόρις-Μιχαήλ Βλαδίμηρος προσεπάθησε νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν βουλγαρικὴ ἐθνικὴ θρῃσκεία, ὁ Μπόρις-Μιχαὴλ προχώρησε στὸν ἐκσλαβισμὸ τοῦ βασιλείου του, μεταφέροντας τὴν πρωτεύουσά του σὲ σλαβικὸ καὶ χριστιανικὸ θύλακα καὶ υἱοθετὼν τὰ δημιουργήματα τῶν Μεθοδίου καὶ Κυρίλλου.
Δὲν φοβόντουσαν βυζαντινὴ ἐπιῤῥοὴ ὁ Μπόρις-Μιχαὴλ καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, οἱ προσήλυτοι στὸν Χριστιανισμὸ ἐγίνονταν Νέος Ἰσραήλ-Ῥωμαῖοι καὶ ὁ Μπόρις πῆρε τὸ ὄνομα τοῦ νονοῦ του, τοῦ βυζαντινοῦ αὐτοκράτορα. Οἱ ἐθνισμοὶ ἔπρεπε νὰ ἐξαφανισθοῦν ἀλλιῶς ὁ ἐκχριστιανισμὸς ἀποτύγχανε.

Γιὰ τὶς ἐπιγραφές ἐδῶ.

Ἀποκαλύφθηκε ἡ πέμπτη φάλαγγα τοῦ Μοσκόβου καὶ τοῦ Σχολαρίου

Ἔνα τυχαῖο γεγονός ἔδειξε γιὰ ἄλλη μία φορὰ τὸ πρόσωπο τοῦ κτήνους. Πολιτικὸς κόμματος ἐπέλεξε διπλὸ ὄνομα γιὰ τὸ τέκνο του καὶ δὲν προεκάλεσε δυσφορία στοὺς λαφυραγωγοῦντες τὸ ὄνομα Ἑλλὰς καὶ Ἕλληνες τὸ ξένο σκέλος, ἀλλὰ τὸ ἑλληνικό. Ἡ μερίδα τῶν Ἐλληνοχριστιανῶν μέσῳ τοῦ διαδικτύου κατηγόρησε ἕτερο μέλος τοῦ ζεύγους γιὰ δωδεκαθεϊσμὸ κρυπτόμενο πίσω ἀπὸ μία φαινομενικὴ μόνον ἀθεΐα, σαφῶς ἀξιολογοῦσα τὴν Ἑλληνικὴ Θρησκεία ὡς κακούργημα μεγαλύτερο τῆς Ἀθεΐας. Ξεχύθηκαν οἱ συκοφάντες σχολιογράφοι καὶ δὲν ἄφησαν ἄρθρο ἀναφερόμενο, ὅπου νὰ μὴν ἔχυσαν τὸ δηλητήριό τους. Ἡ αἰτία τοῦ μίσους εἶναι ὅτι ἡ ὀνοματοδοσία δὲν γίνεται μὲ χριστιανικὴ τελετὴ σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ ἑλληνικὸ ὄνομα. Οἱ χριστιανικῶς ὀνοματοδοτημένοι ἑλληνικὰ ὀνόματα φέροντες δὲν ἔχουν τὸ ὄνομα τοῦ ἀντιστοίχου Ἕλληνος, ἀλλὰ κατὰ τοὺς Χριστιανοὺς κάποιου ἀγνώστου μαρτυρήσαντα τὴν χριστιανική του πίστι μ'αὐτὸ τὸ ὄνομα. Γιὰ κάθε ὄνομα τὸ ὁποίο ἀναφέρεται ἔστω καὶ μία φορὰ στὴν μακραίωνη ἱστορία τῆς Ἑλλάδος, ὑπάρχει κατὰ τοὺς Χριστιανοὺς ἕνας τοὐλάχιστον μ'αὐτὸ τὸ ὄνομα μάρτυρας τῆς πίστεώς τους. Ἀναλογικῶς ὅσο δημοφιλέστερο ἕνα ὄνομα ἐκείνη τὴν ἐποχή, τόσοι περισσότεροι καὶ οἱ ἀντίστοιχοι μάρτυρες. Γιὰ αὐτὸ καὶ διογκώνεται συνεχῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν μαρτύρων καὶ τὸν ἔχουν φτάσει στὸ ἐξωπραγματικὸ ποσὸν τῶν δεκαπέντε ἐκατομμυρίων μὲ τάσεις πρὸς τὰ πάνω, γιὰ νὰ ἰσχύῃ ἠ στατιστικὴ καὶ νὰ ἰσχύουν καὶ οἱ ἀναλογίες. Κανένας χριστιανὸς δὲν φέρει τὸ ὄνομα τοῦ Ἀλεξάνδρου, τοῦ Λεωνίδου, τοῦ Σωκράτους, τοῦ Ἀριστοτέλους, τοῦ Ὀδυσσέως, τοῦ Ἀχιλλέως, ἀλλὰ κάποιων ἀγνώστων, οἱ ὀποῖοι δὲν ἄφησαν κανένα ἴχνος πιστοποιοῦν τὴν ὕπαρξί τους. Ἀντιθέτως οἱ Ἐθνικοὶ δὲν συμπεραίνουν ὅτι ἀντιστοίχως κάποιοι κρυπτοεθνικοὶ βρῆκαν τραγικὸ θάνατο ἀπὸ Βυζαντινούς, Λατίνους καὶ Φράγκους, ἐπειδὴ διετηροῦσαν ἢ προσεχώρησαν στὴν παραδοσιακὴ θρησκεία τους, ὁπότε κάποιος φέρων ξένο χριστιανικὸ ὄνομα τιμᾷ τὸν καθολικὸ ἢ προτεστάντη χριστιανὸ ἀνεξαρτήτως τῆς τελετῆς ὀνοματοδοσίας του. Κανεὶς δὲν κατηγόρησε τὸ ζεῦγος γιὰ κρυπτοκαθολικισμὸ ἢ κρυπτροτεσταντισμό, ἀλλὰ γιὰ κρυπτοδωδεκαθεϊσμό.

Συνέβη κάποτε, στη Σαλαμίνα

Ήτανε μέσα προς τέλη της 10ετίας του’80 όταν έφτασε στο νησί μια οικογένεια Γιαπωνέζων που έκανε τουρισμό. Μετά από αρκετή ταλαιπωρία καταφέρανε να βρούνε στο λιμάνι κάποιον άνθρωπο που μιλούσε την Αγγλική γλώσσα και αμέσως ζήτησαν πληροφορίες για τον τύμβο των Σαλαμινομάχων.

Ο άνθρωπος που μίλησε μαζί τους δεν κατάλαβε αμέσως τι ακριβώς θέλανε, ίσως γιατί οι τουρίστες του έλεγαν ότι στο νησί υπάρχει ένα μνημείο που είναι εξίσου σημαντικό όσο και Παρθενώνας, το οποίο θα ήθελαν πολύ να επισκεφτούνε.

Ίσως να μην γνώριζε καλά την Αγγλική, ή ίσως να αγνοούσε την ιστορική σημασία του τύμβου, αλλά την περισσότερη ώρα που μιλούσε μαζί τους προσπαθούσε να τους εξηγήσει πως ο Παρθενώνας δεν βρίσκεται στην Σαλαμίνα αλλά στο κέντρο των Αθηνών.

Όταν τελικά κατάλαβε τι ακριβώς θέλανε, προσπάθησε να βρει κάποιο ταξί το οποίο θα τους μετέφερε ως εκεί.

Μονάδες μέτρησης της Αρχαίας Ελλάδας

Μῆκος

1 σταθμός = 5 παρασάγγαι = 150 στάδια = 27,5 km
1 στάδιον = 6 πλέθρα = 100 ὄργυιαι = 400 πήχεις = 600 πόδες = 9600 δάκτυλοι = 178,6 m
1  πλέθρον = 16,6 ὄργυιαι = 66,6 πήχεις = 100 πόδες = 1600 δάκτυλοι = 29,6 m
1 ὄργυια = 4 πήχεις = 6 πόδες = 96 δάκτυλοι = 1,78 m
1 πήχυς = 1,5 ποὺς = 24 δάκτυλοι = 44,4 cm
1 πούς = 16 δάκτυλοι = 29,6 cm
1 δάκτυλος = 1,85 cm

Βεβαίως ἀπὸ περιοχὴ σὲ περιοχὴ διέφεραν τὰ μεγέθη π.χ.

Πούς

ὀλυμπιακός 32,05 cm
αἰγινήτικος 33,3 cm
σάμιος 35 cm
ἀθηναϊκός 29,57 cm

Οι ανθελληνικοί κανόνες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού‏

Πριν αρχίσω την παράθεση των συγκεκριμένων κανόνων, οφείλω να απαντήσω στην εύλογη απορία, πώς εγώ ένας απλός πολίτης, απεφάσισα να παραθέσω αυτούς τους κανόνες, ενώ αφενός σπούδασα ιστορικός και όχι θεολόγος, καί αφετέρου αν καί στην ταυτότητα ανεγράφη από τις αρχές λίγο πριν κλείσω τα 18 το Χ.Ο., ωστόσο έχω πολλά έτη να εκκλησιαστώ, έχω αποκοπεί συνειδητώς από αυτήν την θρησκεία στον απόλυτο βαθμό καί ακόμα έχω στραφεί στην Ελληνική Θρησκεία των Προγόνων μου.

Η απάντησή μου σε αυτό το εύλογο ερώτημα, είναι ότι όποιος έχει διαβάσει στοιχειωδώς το ισχύον Ελληνικό Σύνταγμα του 1.975/1.986/2.001μ.α.χ.χ., θα πρόσεξε ότι στο άρθρο 3 αυτού του Συντάγματος, ορίζεται με απόλυτο τρόπο ότι η εκκλησία «τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς καί συνοδικούς κανόνες καί τις ιερές παραδόσεις». Αυτό το «όπως εκείνες», αναφέρεται στις άλλες υπάρχουσες ορθόδοξες εκκλησίες.

Θέλοντας λοιπόν να δείξω τί σημαίνει αυτή η φράση στο ισχύον Ελληνικό Σύνταγμα, αλλά καί να καταδείξω σε ποιόν βαθμό επηρεάζει την Ελληνική κοινωνία η παραμονή του άρθρου για την «επικρατούσα θρησκεία», παραθέτω όλους αυτούς τους κανόνες, ώστε να τους πληροφορηθούν οι ενδιαφερόμενοι. Απλώς επειδή δεν διαθέτω πολυτονιστή, τους παραθέτω στο μονοτονικό, ενώ η μετάφραση είναι δική μου.

“300”

Ως άνθρωπος που αγαπά την ιστορία, και προσπαθεί να την μελετήσει, δεν
θα μπορούσα να μη πάω να δω την ταινία «300» βασισμένη στο ομώνυμο
κόμικ του Φρανκ Μίλλερ. Παρά τις κριτικές που διάβασα και τις κορώνες
περί ιστορικής ανακρίβειας ήθελα να κρίνω εξ ιδίων. Πηγαίνοντας λοιπόν
προσπάθησα να καθαρίσω το μυαλό μου από όποια προκατάληψη και να μην
έχω οποιαδήποτε προσμονή.

 

Περί τυπικού και τόπων θρησκευτικής λατρείας

Την Κυριακή 21.01.07 έγινε ιεροπραξία του ΕΛΛΗΝΑΪΣ στις στήλες του Ολυμπίου Διός και την 28.01.07 το ΒΗΜΑGAZINO δημοσίευσε σχετικό άρθρο με τίτλο «Μα τον Δία!», που δυστυχώς δεν είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο. Το 12830 παρακολούθησε από νωρίς το θέμα και τα μέλη του έκαναν αρκετά σχόλια. Όλες αυτές οι πληροφορίες και απόψεις με οδήγησαν στην παράθεση των δικών μου απόψεων με αυτό το άρθρο.

Μερικές σκέψεις για το «κίνημα» των ελληνιζόντων

«Δεν
είστε ούτε Ρωμαίοι, ούτε Σπαρτιάτες.
Δεν είστε ούτε Αθηναίοι. Αφήστε αυτά τα
μεγάλα ονόματα για τα οποία δεν είστε
αντάξιοι. Εσείς είστε έμποροι, τεχνίτες,
αστοί απασχολημένοι πάντα με τα ιδιωτικά
σας συμφέροντα...»
(Ζαν Ζακ Ρουσσώ,
1764)

«Δύο
είναι ακριβοί μου Έλληνες τα αίτια όπου
μας φυλάττουν δεδεμένους εις τας αλύσσους
της τυραννίας: το αμαθές Ιερατείον και
η απουσία των αρίστων συμπολιτών»

(Ανωνύμου του Έλληνος Ελληνική Νομαρχία,
1806)

Γοητευμένος
από τις αρχές της δεκαετίας του '80
(όταν, έφηβος, πρωτοδιάβασα τον Δαυλό)
με το όραμα της επανελληνίσεως του
τόπου, έχοντας αναμιχθεί τα τελευταία
δέκα περίπου έτη στις διαδικασίες του
χώρου, που διατείνεται ότι είναι ο φορέας
της και έχοντας αποκτήσει μια σχετική
εμπειρία του, δικαιούμαι να κοινοποιήσω
ορισμένες γενικές παρατηρήσεις προς
προβληματισμό και συζήτηση.

α) Το «κίνημα»
των «ελληνιζόντων» είναι
χριστιανικότατα διαχωρισμένο σε
καθοδηγητές και τους ακολουθητές, ή
(κ)οπαδούς τους. Υπάρχουν αυτοί που
«ξέρουν» και αυτοί που πρέπει να
πιστεύουν, να μην ερευνούν και να
σωπαίνουν.

Σελίδες

Εγγραφή στο Θέματα